Zmarł Edward Leśniak, pracownik Społecznego Instytutu Wydawniczego ZNAK w latach 1966-2009.

W tym czasie był kolejno: gońcem, redaktorem technicznym, dyrektorem do spraw produkcji.

Co ciekawe, przed rozpoczęciem Tygodnik Powszechny i Wydawnictwo Znak zajmował się krawiectwem. W latach 1969-1972 uczył się w Zespole Szkół Poligraficznych w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom technika poligrafa w zakresie redakcji technicznej.

W rozmowie z Jerzym Illgiem i Tomaszem Fiałkowskim wspominał:

„Gdy przeczytałem w felietonie Jerzego Pilcha, opublikowanym po śmierci pana Pszona w 1995 roku, że pasowanym na redaktora Tygodnika Powszechnego można było być dopiero wtedy, gdy Pszon zwrócił się do delikwenta «Ty gnoju jeden», pomyślałem, że chyba byłem tym pierwszym pasowanym. «Edek, ty gnoju» słyszałem bowiem dość często. Sprawiało mi to ogromną Przyjemność!

Wiele razy słyszałem jak Krzysztof Kozłowski wykłócał się z cenzorami. Krzyczał, a nawet ich wyzywał. To był ktos, kto walczył. Nie słyzałem, by ktokolwiek z redakcji tak rozmawiał jak on, na pewno nie rozmawiałby w ten sposób Jerzy Turowicz. Działania Krzysztofa odnosiły jednak skutek – cenzura nigdy nie opóźniła nam druku, mery ukazywały się w kiosku co środę”.

A także:

„W ramach zadań specjalnych zawoziłem list pana Jerzego Turowicza do premiera Mazowieckiego po tym, gdy premier w lutym 1990 roku zaproponował Krzysztofowi Kozłowskiemu objęcie stanowiska wiceministra spraw wewnętrznych Pociągiem o 5.12 wyjechałem do Warszawy, dotarłem do Urzędu Rady Ministrów, wypisano mi przepustkę, wszedłem na pierwsze piętro. Listu jednak premierowi nie dostarczyłem. W jego sekretariacie poinformowano mnie, że zdają sobie sprawę, z czym przyjeżdżam, ale premier Mazowiecki nominację pana Kozłowskiego już podpisał…”

Fot. Marcin Leśniak

Biogram przygotowany na podstawie książki „Ludzie ZNAKu” autorstwa Anny Matei (Wydawnictwo ZNAK, 2015), w której znalazł się również cały wywiad, którego fragment powyżej publikujemy.